Lees verder »]]> Gisteren ben ik 65 jaar geworden,

dankzij mijn lief, familie en vrienden een dag om niet te vergeten en tevens een dag van bezinning.

Voor mij een moment om maar eens een punt te zetten achter het bloggen en me (eindelijk!) meer te gaan bezighouden met m’n website en andere passies, zoals fotografie, lezen, sieraden maken en tuinieren.

Het was mooi na al die jaren.

Zij die anders gaat genieten groet u, van harte!

(Kaart hiernaast gekregen van een dierbare vriendin, die mij vandaag mee uit heeft genomen)

Lees verder »]]> Toen ik gisteren het avondeten aan het bereiden was, nog voor het echt donker werd, zagen we in ene een joekel van een maan, groter dan anders. In zulke gevallen sjees ik met m’n camera naar buiten natuurlijk.
Omdat er van alles op het gas stond te pruttelen heb ik geen moeite gedaan om m’n statief te pakken, dat ware wel verstandiger geweest… achteraf gezien…  vooral nu ik zojuist in de krant las dat we te maken hadden met een bijzonder verschijnsel, dat hier Supermoon wordt genoemd.
Hij bleek ca. 14% groter en 30% helderder te zijn dan andere manen dit jaar en dat kwam doordat hij dichter dan normaal de aarde passeerde.

Uit de losse hand gefotografeerd

Lees verder »]]>

Klein Monument

Ik weet het wel – ik moet het maar vergeten
het is zo lang geleden en voorbij.
Zij die het zeggen menen het goed met mij,
maar het is of ik door slangen word gebeten.

Heb ik niet – keer op keer – mezelf gedwongen,
de nagels diep gedrongen in mijn huid ?!
Ik delf het onderspit en schreeuw het uit
in duizend dromen die aan scherven sprongen.

Het leven heeft geen enkele kans geboden.
De mazen van het veel te kleine net
waren te nauw of al te druk bezet.
Ze zijn vertrokken in een trein vol doden.

Laat mij tot in de late nanacht spelen
met woorden, groeiend tot een stil gedicht.
Mijlen van hier ontwaar ik hun gezicht
en deel mijn tranen met ontelbaar velen.

Voor allen die ik eenmaal heb gekend,
die ik heb liefgehad èn om te overleven
is dat wat nooit voorbijging neergeschreven.
Aan hen draag ik het op, dit kleine monument.

(uit een verzameling verzetspoëzie)

Lees verder »]]>

Koaro

Het watervalletje uit m’n vorige logje bleek inderdaad een project te zijn van DOC, het Department of Conservation (zoiets als Staats Bosbeheer).

In dit geval is het een Trout Barrier Weir, ofwel een waterkering om de forellen tegen te houden, ter bescherming van Koaro, ook wel Kokopu genoemd, zie de foto hiernaast.

Ik heb net een blog post geschreven voor de Hamurana Springs website.
Wie belangstelling heeft kan het hier lezen!

Vandaag hebben we een thuis dag met allerlei klussen.
Tussendoor zitten we lekker buiten in de zon met de dagelijkse ontspanning, zoals koffie en lunch.

Henny is de derde trailer lading met hout van gekapte avocado bomen aan het legen en in mooie stukken aan het zagen

en ik ben de enorme flaxen op onze driveway aan het trimmen,
voor zover ze in de weg staan bij het in en uitrijden

Lees verder »]]> Gisteren wat foto’s gemaakt, gewoon met m’n kleine Panasonic, die ik in principe altijd bij me heb. Het begon ‘s morgens al bij het ontbijt, toen de felle ochtendzon door de blaadjes van een bijna uitgebloeide hortensia op ons dek scheen:

‘s Middags haalde Henny onze kleinzoon van school, zoals iedere dinsdag.
Dan drinken we eerst wat samen en daarna gaan we wandelen,
in Hamurana Springs Reserve

In Hamurana Springs wachtte ons een verrassing:
Er was plotseling een watervalletje!

Myron rende er meteen heen, daar moesten we meer van weten!

Zijn “research” ging nogal ver

Tim vond het allemaal niet zo belangrijk

Ons vermoeden dat DOC (Department of Conservation)
dit bouwwerk had aangelegd is inmiddels bevestigd,
daarover schrijf ik morgen een logje op de Hamurana Springs Website.

Wij vervolgden onze wandeling, hier zit een shag naar vis te loeren:

Wat is het licht in de namiddag toch mooi

Bijna terug op de parkeerplaats..
Aziatische toeristen waren druk met fotograferen,
ze fotograferen alles en iedereen, ook ons;-)
En ze zijn apetrots als je hun fotografeert

Even later stond ik gezellig tussen ze in, m’n camera gericht op een pukeko:

Het busje van het gezelschap: Leuk logo!

Thuis hebben we het gezellig gemaakt met z’n drietjes
tot Myron door z’n papa werd opgehaald
en kregen een prachtige (dubbele) tegenboog cadeau

Lees verder »]]> Een poos geleden heb ik in het tuincentrum het kruid Pineapple Sage (Salvia elegans) gekocht, zomaar in een opwelling. Er gebeurde niet veel, ik zette hem naast een gewone salie in de kruidenhoek van onze moestuin en besteedde er aanvankelijk  niet veel aandacht aan. Wel tussendoor even geGoogled en daar las ik o.a. de uitspraak dat de blaadjes meer naar ananas ruiken dan ananas zelf;-)

Vervolgens heb ik er een keer thee van gemaakt, best aardig als je van kruidenthee houdt (en dat doe ik)

De plant werd onlangs in ene groot en verraste ons met prachtige, fragiele bloemetjes!

Op tafel komen ze veel mooier uit;-)

Wat “weetjes” van internet geplukt:

Het blad van ananassalie geurt naar ananas en wordt o.a. gebruikt in potpourri. Daarnaast verdrijft het vieze luchtjes in de keuken door het te verbranden.

Ananassalie is zeer geschikt voor wild, varkensvlees en kaas. Verder kun je de bladeren bijvoorbeeld door een salade snipperen. Men zet ook wel thee van de bloemen.
Het jonge blad kun je frituren en serveren met room.

De plant begint pas in de herfst knalrood te bloeien en fleurt dan de tuin enorm op. Verlangt een plaats in zon of halfschaduw in voedzame, doorlatende grond en is redelijk winterhard.
Mag niet te nat staan.
Bladverliezend: ja – Hoogte: 90 cm

Salvia elegans ‘Scarlet Pineapple – Ananassalie / Honingmeloensalie

Ook interessant: http://www.ageless.co.za/pineapple_sage.htm