aug 30 2016

Violist in de Metro

een opmerkelijk sociaal experiment !

JBMetroEen man zat op een metrostation in Washington DC. Het was een koude morgen in januari. Hij pakte zijn viool en speelde in 45 minuten 6 stukken van Bach. Het was spitsuur en duizenden mensen liepen door het metrostation, op weg naar hun werk.

Drie minuten gingen voorbij en een man van middelbare leeftijd merkte dat er een muzikant zat te spelen. Hij vertraagde zijn tempo, stopte een paar seconden en haastte zich dan snel weer verder om op tijd te zijn voor zijn afspraken.

Een minuut later kreeg de violist zijn eerste dollar: een vrouw gooide het geld in zijn koffer zonder ook maar even te stoppen.

Een paar minuten later, leunde iemand tegen de muur om naar hem te luisteren. De man keek op zijn horloge en begon weer te lopen. Het was duidelijk dat hij te laat was voor zijn werk.

Degene die de meeste aandacht besteedde aan de violist was een jongetje van drie. Zijn moeder had hem aan haar hand en was gehaast, maar het jongetje wilde stoppen om te kijken naar de violist. Zijn moeder liep verder en het kind bleef zijn hoofd omdraaien.

Hetzelfde gebeurde bij een aantal andere kinderen. Zonder uitzondering dwongen de ouders het kind om verder te gaan

In de 45 minuten dat de muzikant speelde, waren slechts 7 mensen gestopt om even te blijven staan. 27 mensen gaven hem geld, maar bleven doorlopen in hun normale tempo. Hij kreeg 32 dollar.

Slechts een paar mensen merkten het dat hij klaar was met spelen en het weer stil werd. Eén vrouw stond stil en complimenteerde hem. Verder geen applaus, noch waardering.

Wat hier zo interessant aan is, is dat niemand het doorhad dat de violist Joshua Bell was, één van de beste klassieke muzikanten ter wereld. Hij speelde één van de meest elegante stukken ooit geschreven met een viool ter waarde van 3,5 miljoen dollar.

Twee dagen voor zijn optreden in de metro, was het concert van Joshua Bell uitverkocht in een theater in Boston, waar je voor een zitplaats gemiddeld 100 dollar betaalde.

Dat Joshua Bell incognito in het metrostation speelde was georganiseerd door de Washington Post, als onderdeel van een sociaal experiment over waarneming, smaak en voorkeuren van mensen.

Zijn opdracht was: spelen op een publieke plaats op een ongepast moment.
De vragen in het onderzoek waren: hebben we de schoonheid waargenomen? Zijn we gestopt om het te waarderen? Herkennen we talent in een onverwachte context?

Als we niet meer stoppen om te luisteren naar één van de beste muzikanten ter wereld die één van de mooiste muziekstukken ooit geschreven speelt, hoeveel andere dingen zouden we dan aan ons voorbij laten gaan?
Bron: Washington Post: “Pearls before Breakfast”

Als dit gebeuren je intrigeert bekijk dan dit You Tube filmpje !!

aug 21 2016

Vriendschap

True friends praise your positive part, criticize your negative part, but will never leave you no matter what.

aug 21 2016

Luxe Problemem

Waarom duurt de dag geen 48 uur?
Zoveel te doen, leuke plannen…

HS-Trees-Upwards+Text-700px

aug 08 2016

Verliefd op een Schaal

Ongeveer twee jaar heb ik er omheen lopen draaien, telkens als ik het Rotorua Museum bezocht, of een Flat White ging drinken in het Museum Cafe.. In een van de vitrines van de museum shop stond hij en ik kon mijn ogen niet van hem afhouden.
Voor 254 kiwi dollars kon hij de mijne worden. Zoiets koop ik niet even tussendoor op een doordeweekse dag.
Ik had het aan niemand verteld, wie wordt er nou verliefd op een glazen schaal? En wat voor bijzonders was er aan uitgerekend deze??
Hand geblazen door niemand minder dan Ron van der Vlugt, een echte “De Flute”, dat wel, maar geen wereld bekendheid.
Ik bezocht zijn glasblaas studio af en toe en keek ademloos toe hoe hij al dat moois maakte.
In zijn gallery stond veel moois, maar de mooiste voor mij stond in het museum.
Op een dag stond ik weer voor de vitrine… gelukkig… hij stond er nog, voor het zelfde geld was hij intussen verkocht aan een Amerikaan of Aziaat … het land uit …en mijn kans zou zijn verkeken.
Kordaat stapte ik af op de museum balie en vertelde de sympathieke medewerker die ik intussen wel kende dat ik, na twee jaar dralen, had besloten hem te kopen. Hij werd er bijna emotioneel van…  “Good heavens did you wait al that time, it could have been sold!” Bijna plechtig liep hij met me mee naar de vitrine, pakte mijn camera van me over, zette mij naast de vitrine en legde mijn aankoop samen met mij vast voor de eeuwigheid.
Ziezo, dat kon niemand me meer afnemen en hij is de lange reis naar Nederland, jaren erna, heel gebleven.
Belachelijk sentimenteel hè?  Mag toch wel eens, zolang ik er geen gewoonte van maak;-)
Herma

DeFlute-bowl-Herma

aug 05 2016

Uit met onze Good Old Boys

Onze buren hebben een leuk huis met véél land in Friesland, we waren er gisteren op bezoek mèt onze honden Bo (Labrador 13jr) en Tim (Border Collie 11jr). Zij hebben twee Hollandse herders, jonge vitale honden, in tegenstelling tot de onze, die allebei artrose hebben.
Normaal brengen we de honden naar een dagopvang als we een hele dag van huis zijn, maar ze waren van harte welkom dus hadden we een “gezins” uitje.
En het was een dag om niet te vergeten!
Op verzoek van een paar vrienden van de foto mailgroep waar ik lid van ben hierbij wat foto’s van de viervoeters, zoals ze hebben genoten

Dit is nog maar een fractie van de ruimte;-)
Wat een RuimteOns geliefde paar, als waren ze broers:

Tim en BoDe herders in hun vertrouwde habitat:

Herders-zwemmenWat een heerlijk veld om te ravotten!

Bo+HerderTim in ActieBo+HerderTim houdt niet van zwemmen, maar ik wel!

Bo na het ZwemmenJa mensen, we hadden een TOP dag, maar zijn nu héél moe

Bo happy

jul 08 2016

Genieten van Eenvoud

Zomaar wat blommen uit eigen tuin en simpel glaswerk dat ik mooi vind
Voor een dubbeltje op onze eigen eerste rij dus eigenlijk;-)

Ik ben helemaal “into photography”, al m’n hele leven fotografeer ik veel,
maar tegenwoordig een stuk serieuzer, ben ook lid van een fotogroep.
Het is een enorme klus om mijn inmiddels mega foto archief een definitieve vorm te geven,
waarbij ik zeer kritisch te werk ga qua technische en emotionele kwaliteit.
Het moge duidelijk zijn dat dit twee heel verschillende grootheden zijn!

Uit-eigen-Tuin

jun 23 2016

Inversie

Inversie is een term uit de meteorologie die aangeeft dat de temperatuur in een laag van de atmosfeer een omgekeerd verloop heeft ten opzichte van de normale situatie. Normaal wordt het steeds kouder, hoe hoger men in de troposfeer (onderste 11 km van de atmosfeer) komt.
Bij inversie wordt het over een gedeelte van de hoogte steeds warmer. De warmere luchtlaag ligt als een soort deksel aan het oppervlak van de koudere luchtlaag 
(bron: Meteo Schoonebeek)

Vanmorgen, in de buurt van Dronten:

Uit de auto genomen, rijdend over de A6 bij Lelystad:

Inversie_03-Flevoland

jun 10 2016

Phoebe-Snetsingers

phoebe-snetsingers-85th-birthday-5179281716019200-hp
Dankzij een beeldschone animatie waarop Google New Zealand mij trakteerde weet ik wie zij is. Althans, voor zover ik informatie over haar heb vergaard. Zij was een Amerikaanse vogeldeskundige die op 68 jarige leeftijd tijdens een expeditie op Madagascar een auto-ongeluk niet overleefde. Deze animatie was ter ere van haar 85e geboortedag, die ze dus nooit zou meemaken.

Kort voor het ongeval had ze een buitengewoon zeldzaam type Vanga* gezien.
Vogelen was altijd al haar hobby, maar werd een Rufous Vanga (Schetba rufa) male, Ankarafantsika National Park, Madagascarpassie toen ze in 1981 te horen kreeg dat ze door een ongeneeslijke vorm van kanker nog maar een jaar te leven had. Ze weigerde medische behandeling en vertrok vanuit haar woonplaats St. Louis in Missouri naar Alaska op vogeljacht. Bij thuiskomst voelde ze zich een stuk beter.

De ziekte kwam ongeveer elke vijf jaar in alle hevigheid terug, maar ze bleef vogelen. Snetsinger heeft 8400 soorten vogels gespot, dat is 85 procent van alle soorten. Het record is erkend door de Amerikaanse vogelaarsvereniging.
Bron: De Volkskrant

*Ik vermoed dat het de Rufus Vanga betrof… (heb een beetje speurwerk gedaan;-

Foto: Rufous Vanga (Schetba rufa) male, Ankarafantsika National Park, Madagascar

jun 04 2016

Texel Album

Met 6 fotoseries, op mijn Foto Website
Klik op de afbeelding

_ HEADER-TEXEL-SMALL

mei 28 2016

Macro

Grote Klaproos, plat op de grond, geveld door een stortbui,
ligt nu in een schaal water lieftallig te drijven
vragend om macro aandacht en een vleugje poëzie

Papaver_Herma

mei 22 2016

Texel: De Japon en Zonsondergangen

We zijn een midweek naar Texel geweest, voor het eerst in een appartement omdat het de enige lokatie was met vol uitzicht op zee. Stel je voor dat we slecht weer zouden hebben, dan hadden we tenminste nog uitzicht!
We hadden mazzel, want het weer was mooier dan mooi!! Iedere dag in zomerse kledij op stap en de avonden genoten van prachtige zonsondergangen!
We hadden nog meer mazzel want in mooie museum Kaap Skil in Oudeschild waren het de laatste dagen van de tentoonstelling Garderobe, Opgedoken Schat uit de Gouden Eeuw.
We waren reuze benieuwd naar de spraakmakende Japon, die uit het in de 17e eeuw vergane schip (na 350 jaar!) samen met andere schatten naar boven werd gehaald. Onze verwachtingen werden ver overtroffen door de staat, schoonheid en in tact gebleven details… werkelijk spectaculair!!
Ik ga nog een uitgebreide fotoserie maken van Texel en zal die publiceren op m’n foto website, maar hier alvast een voorproefje, al was het maar omdat verschillende vrienden inmiddels hebben geïnformeerd hoe we het hebben gehad, want ze hebben nog geen foto’s gezien;-)

Allez… eerst maar eens de japon:

Na 350 jaar onder water uit het wrak gehaald! Een detail:

Detail

 Zelfs de tekening werd tentoongesteld:

Japon-tekening

en als toetje twee zonsondergangen;-)

Texel-Sunset_01

Texel-Sunset_02

mei 22 2016

Westerbork 2

Bevroren Tranen

Nog een foto die ik nam in Westerbork, van beeldend kunstenaar Truus Menger-Oversteegen,
verzetsstrijdster van het eerste uur, het was moeilijk de schoonheid vast te leggen.
Haar naam kende ik wel, via mijn vader die ook een Verzets Herdenkingskruis had,
maar toen ik op haar kunstwerken ging zoeken zag ik zoveel moois, dat wilde ik graag zien!
Helaas kon ik geen plek vinden waar haar werken momenteel te bezichtigen zijn.

Bevroren Tranen

mei 04 2016

Westerbork 1

Tientallen jaren knaagde het aan me…  waar vandaan is mijn opa in 1942 gedeporteerd en vermoord in Auschwitz?
Westerbork lag het meest voor de hand, maar ik kon de moed niet opbrengen er heen te gaan. Vandaag, de dag voor de jaarlijkse herdenking, ben ik gegaan, de Rode Kruis lijst met namen van mijn familieleden die zijn omgekomen in mijn tas.
Ze zijn vergast in Auschwitz en Sobibor. Opa in Auschwitz…
Het was druk in het Herinneringscentrum. Bij de entree informeerde ik of iemand me, aan de hand van mijn lijst, kon vertellen of mijn opa in Westerbork was geweest. Specifiek van hem wilde ik dat weten. Een sympathieke heer bekeek mijn lijst en beloofde me meteen te gaan zoeken. Ik bestelde koffie en nam plaats in het museum restaurant, angstig dat ik misschien te horen zou krijgen dat zijn naam niet bekend was, dat zou een beetje voelen alsof hij niet had bestaan.
Voor mij heeft hij bestaan in de vele gesprekken die ik had met mijn “omie”, die samen met mijn moeder de oorlog had overleefd dankzij snel ingrijpen van mijn vader (verzetsman in hart en nieren), nadat een buurman aan het Hoekschewaardplein in Amsterdam Noord opa had verraden waarop hij direct werd opgepakt.
Sneller dan ik dacht kreeg ik zekerheid:
– Hijman Lakmaaker – Foto beschikbaar – Aankomst in kamp Westerbork op 8 augustus 1942 – Op transport naar Auschwitz op 31 augustus 1942 – Bij aankomst op 3 september 1942 omgebracht –
De lieve man die me dit nieuws kwam brengen heeft nog een poosje bij me gezeten. Mijn vraag was niet uniek, veel kinderen en kleinkinderen kwamen met soortgelijke vragen.
“Geef me je mailadres dan stuur ik de gescande foto die wij hebben vanmiddag nog naar je toe, het origineel bevindt zich in het archief van het Rode Kruis” zei de schat. En zo geschiedde….
Opa’s lijden had een plekje gekregen.
Dit is een van de vele foto’s die ik vandaag heb gemaakt, van een van die mensonterende goederentreinen waarmee meer dan zes miljoen mensen uit de geschiedenis zijn weggevaagd en uit de harten van geliefden zijn gerukt.

Westerbork-Opa

 

 

apr 26 2016

Nostalgie

Ben bezig met oude zwart-wit foto’s uit onze vroegste fotojaren uit te zoeken om te gaan scannen met het doel ze voor zover mogelijk te bewerken en misschien op te nemen in een album op mijn foto website.
Wij hebben alle camera’s uit ons analoge tijdperk bewaard:
Analoog-Herma
Die Zeiss helemaal links is het leukste, de lens floept naar buiten als je op een knopje drukt. Eigenlijk is die van mijn vader geweest.
We hebben voornamelijk al die jaren, tot het digitale tijdperk losbarstte, gefotografeerd met de Asahi Pentax spiegelreflex, altijd zelf ontwikkeld en afgedrukt. Het was destijds een zeer dure camera, die mijn echtgenoot in de 60-er jaren toen hij officier was op een schip in Hong Kong voor een vriendelijke prijs heeft gekocht, met alles drop en dran… ik meen belastingvrij. Dat waren nog eens tijden;-))

apr 23 2016

Shakespeare 400 jaar dood

April 23 marks the 400th anniversary of Shakespeare’s death
aldus Google New Zealand
william-shakespeare-celebrating-nzgoogle

Maar kijk eens hoe de afbeelding op Google van Groot Brittannië eruit ziet:

william-shakespeare-celebrating-ukgoogle

Altijd superieur hè, die Britten!

 

mrt 29 2016

Preserved Lemons (Recept Ingemaakte Citroenen)

Ons Ikea boompje leek zich veelbelovend te ontwikkelen, maar het wil allemaal niet erg lukken. Op het oog beginnende vruchtjes vallen er zomaar weer af. Ik heb de pot inmiddels verplaatst naar een andere kamer en intussen denk ik met heimwee terug aan…   tja.. alweer New Zealand en alles wat we daar hadden.
Bij de het hele jaar door te oogsten citroenen in onze tuin daar had ik totaal geen nare bijgedachtes over de herkomst van deze beauties.  Ik raspte zorgeloos de schillen, maar nu in Nederland weet ik dat het citrusfruit hier voor het overgrote deel is behandeld met stoffen die je echt niet in je lijf wilt hebben.
Toch wil ik dolgraag weer eens citroenen inmaken… preserved lemons!!

Ik droom weer weg, ditmaal naar 2012 toen ik dit stuk schreef:

Een van de fruitbomen in onze tuin is een Lemon Meyer, een citroenboom:

Bijna het hele jaar levert hij (of zij?) citroenen, dus ben ik maar eens gaan zoeken wat ik daar allemaal mee kan doen, behalve het klassieke schijfje bij vis;-)
Preserved Lemons (ingemaakte citroenen) had ik wel eens van gehoord en al googlend werd ik enthousiast, het leek me heerlijk als toevoeging bij bijvoorbeeld kip. Het bleek vooral voor te komen in Marokkaanse gerechten.
Ik vond een paar recepten en besloot het uit te proberen. Zoals altijd rolt er dan iets uit wat een mengelmoes is van meerdere recepten, ik doe wat me het meeste aanspreekt. Een paar maanden geleden de eerste pot gemaakt en het was heerlijk. Omdat hij nu bijna leeg is heb ik vandaag nieuwe bereid en onderweg een paar foto’s genomen, zodat ik er hier over kon vertellen.
Mijn favoriete recept gaat als volgt:
Men neme een hoge schone (liefst gesteriliseerde) wekpot, een paar mooie citroenen, ongeveer een ons grof zeezout, een kaneelstokje, 1 of 2 laurierbladeren en een paar kruidnagelen.

Boen de citroenen goed schoon en droog ze af. Nu ga je ze als volgt insnijden: Zet een citroen rechtop en snijdt hem van boven naar beneden op ca. 1 cm na in. NIET helemaal doorsnijden dus! Keer hem ondersteboven (nog steeds verticaal), draai hem een kwartslag en snijd hem op dezelfde manier door, weer op ca. 1 cm. na.
Hij is nu in vier moten verdeeld, maar hangt toch nog boven en onder aan elkaar!
De bedoeling is nu dat je de binnenkanten, het vruchtvlees dus, inwrijft met zoveel mogelijk zeezout.

Vervolgens druk je de delen weer stevig tegen elkaar en stop de citroen in de pot. Doe het zorgvuldig zodat er zoveel mogelijk zout in blijft. Doe hetzelfde met de andere citroenen, gebruik er net zoveel als je in de pot kwijt kunt. Pers alles er maar goed in. Halverwege dit proces kun je alvast de kruidnagelen, laurierblaadjes en het kaneelstokje (eventueel in stukjes) ook in de pot stoppen.
Als alles er in zit, zo vol mogelijk dus, vul je de pot op met kokend water en sluit hem goed.

Zet hem op een koele, tamelijk donkere, plaats. Het beste is een plek waar je hem regelmatig ziet staan, want je moet niet vergeten hem af en toe even om te draaien zodat alles zich goed mengt. Doe dit minstens 2x per week. Na ongeveer een maand is je lemon preserve klaar voor gebruik.
Zoek maar eens wat recepten op met lemon preserve, er zijn er genoeg te vinden op internet.
Vooral lekker dus bij Noord Afrikaans getinte gerechten, ik vind het vooral heerlijk bij (scharrel!) kip.
Gebruik het als volgt: Trek een kwart moot van een van de citroenen, leg met de schil naar beneden op een plankje en snijdt het vruchtvlees eruit. Als het goed is laat dat heel makkelijk los. Je gebruikt alleen de schil.
Die snijd je in dunne reepjes, laat ze lekker meesudderen met je gerecht.
Probeer maar eens!

mrt 21 2016

Always be a Queen

Always be a queen
Dare to be different
Be a pioneer
Be a leader
Be the kind of woman who in the face of adversity
will continue to embrace life
and walk fearlessly towards the challenge
Take it on !!
Be a true seeker and rule your domain, whatever it is:
your home, your office, your family…
with a loving heart

Be a queen
Be tender
Continue to give birth to new ideas
and rejoice your womanhood
Never be mundane or mediocre
Teach the world how to love
What matters most in life is that you choose to express
that love through your work, through your family,
through what you have to give to the world

Be a queen, always.. own your power and glory

(Gelezen op de muur van een damestoilet in een café)

mrt 13 2016

Website toegevoegd

The voormalige site Flying Dutchman is weer on line te bekijken..  klik op de afbeelding:

ZKPHS

mrt 09 2016

Onze Huisdieren in New Zealand

Onuitwisbare, gelukkige herinneringen… klik op de afbeelding!

Look to this Day

Foto November 2005

mrt 03 2016

Citroenen van Ikea

Wie schetst onze verbazing toen we op de plantenafdeling van Ikea een waar citroenboompje zagen staan, met twee citroenen erin en een paar bloemetjes die meer beloofden.
Hij staat nu ruim een week op de vensterbank, een paar uur per dag in de volle zon (mits die er is natuurlijk).
NU al zijn er bloemetjes bijgekomen en die er al waren beginnen aarzelend nieuwe citroenen te vormen!!
Jammer dat ik niet kan achterhalen welk type citroen het is, er staat ook niets bij over temperaturen etc.  Vooralsnog houd ik hem lekker binnen, hij heeft nog ruimte genoeg om te groeien, wat hij overigens al doet, getuige de nieuwe loten bovenin.
In NZ hadden we in de tuin een flinke Lemon Meyer, die licht vorstbestendig is en we hadden het hele jaar door een uitbundige oogst. Ik maakt er ook regelmatig preserved lemons van, heerlijk bij b.v. Noord Afrikaanse gerechten/tajines.
Eerst maar even het Ikea boompje nu…  Citroenboompje-collage

feb 29 2016

Schrikkel Maandag

Ik heb besloten weer wat meer aandacht te besteden aan mijn blog. De commentaarfunctie staat niet aan omdat ik sinds het begin meer dan drie duizend spamberichten heb gekregen. Wil je commentaar geven, doe dat dan via de Contact functie in de navigatiebalk.

Vandaag is het schrikkel maandag en wat heeft de grootste zoekmachine daar een prachtige animatie voor gemaakt. Ik kon niet nalaten hem op te slaan en hier te laten zien;-)

schrikkeljaar

feb 04 2016

Kleine Dingen…

Enjoy Little Things

jan 28 2016

Smile!

Geïnspireerd door mijn leven in New Zealand waar het heel gewoon is dat men elkaar op straat en in de natuur  een glimlach en/of groet geeft. Het zijn de krenten in de pap van het leven!

2sk.poppysmiles

jan 09 2016

Breien (Knitting is Hot)

Mijn moeder’s breiboekjes, altijd bewaard! Gek genoeg lees ik die liever dan de moderne exemplaren.
Het gaat me vooral om de steken, de rest bedenk ik zelf, vandaar dat er vaak wordt uitgehaald en opnieuw begonnen.
Met twee lieve oude honden aan m’n voeten en Paganini’s vioolconcerten op de achtergrond….
Kijk en luister je mee mam? Doen hoor!  (miss you)
Mijn moeder's breiboekjes, altijd bewaard!

jan 07 2016

Gonna be a Bear!


In this life I’m a woman.
In my next life I’d like to be a bear!
When you’re a bear you get to hibernate… you do nothing but sleep for six months.
I could deal with that.
Before you hibernate you eat yourself stupid!
I could deal with that too.
When you’re a girl bear you birth your children (who are the size of walnuts) while you’re sleeping and wake to partially grown cute cuddly cubs.
I could definitely deal with that!
If you’re a mama bear everyone knows you mean business.
You swat anyone who bothers your cubs.
If your cubs get out of line, you swat them too.
I could deal with that.
If you’re a bear, your mate expects you to wake up growling.
He expects that you will have hairy legs and excess body fat
YUP, gonna be a bear!