okt 22 2011

Coromandel

Communicatieve handicaps wennen… als we gaan wandelen hebben we al snel mobiele dekking en hopen dan op z’n Holland’s “Geen bericht is goed bericht”. Verstoken van communicatiemiddelen hééft ook wel wat!
Het riviertje achter ons stroomt onverminderd, dus dag en nacht, voort. Als ik ‘s nachts wakker word denk ik dat het regent, maar nee….. ik vind het wel prettig, net zoals ik graag de zee hoor.
Deze mooie ontluikende varenknop (Koru) heb ik eindelijk mooi in beeld!
Zo ook mama eend met haar jongen:
Deze waarschuwing spreekt voor zich!
Naast de receptie op onze camping is een kleine, lieve vijver:
en in onze caravan wachten de ingrediënten voor ons avondeten,
waaronder earth gems… google daar maar eens op!
Het totaalpakket is simpel en lekker:
Als jullie dit lezen zijn wij al weer minstens een dag verder
Dit bericht wordt verstuurd zodra de communicatie-goeroe ons goed gezind is!

okt 20 2011

Onderweg

We zijn er een paar dagen “tussenuit” , het doel kozen we pas vlak voordat we wegreden. Het werd Thames, aan de voet van het Coromandel schiereiland, een prachtig bergachtig gebied, geklemd tussen de Pacific en de Hauraki Gulf.

Het weer was zeer wisselvallig, we hebben fikse buien gehad onderweg, maar het was zo’n typische “4 seizoenen op 1 dag” situatie, dus we hadden ook veel zon, gelukkig.

Véél koeien onderweg:

Onderweg stoptren we bij een kaasfabriekje, zoals de naam op de gevel al zegt worden hier de Kaimai kazen geproduceerd. Wij vinden ze heerlijk.

Binnen is een gezellig soort lunchcafé en een verkooppunt van Kaimai kazen en allerlei aardige t/m slimme keuken gadgets.

Door ramen heb je zicht op de kaasproductie

Vanzelfsprekend vertrokken we met een Kaimai Camembert
Onderweg passeerden we Paeroa, dat dicht tegen het gebergte aan ligt

Omdat het 2 weken schoolvakantie is konden we parkeren op heilige grond;-)

Even een nieuwe stop voor een lekker broodje

Vlak boven Thames streken we neer op een camping die midden in de natuur ligt.
Volgens de beschrijving met zo ongeveer alle denkbare faciliteiten, maar helaas kan ons schotel antennetje niets ontvangen, wat geen ramp is, we hoeven niet zo nodig tv te kijken. Maar dat de WiFi nauwelijks tot niet werkt en er geen mobiele telefoon dekking is vinden we wat minder!

Onze plek is echter héérlijk, vlak naast een bergriviertje

Ik schrijf dit in de namiddag, vlak naast de receptie, waar ik zowaar dekking heb!
De telefoondekking blijkt niet ver weg, we moeten er een stukje voor lopen, naar de doorgaande kustweg. Maar Skypen (wat we thuis veel doen) zit er hier echt niet in.

Mocht ik hierna de komende dagen niets meer schrijven,
dan zijn we niet verzopen, we hadden dan gewoon geen dekking;-)

okt 17 2011

Stof tot nadenken 1

 

okt 17 2011

Stout

okt 16 2011

Dierenliefde

Bijna dagelijks passeren we, onderweg naar ons wandelparadijsje, een vrouw die langs de meeroever wandelt met een ezel, meestal vergezeld van een paar honden. Ze maakt een wat zonderlinge indruk.
Mijn lief heeft onlangs een praatje met haar gemaakt en haar gevraagd of hij wat foto’s mocht maken.
Dat vond ze leuk en ze poseerde vol enthousiasme.

Ze is een dierenvriend in hart en nieren en op Henny’s vraag hoe ze er bij kwam met een ezel te gaan wandelen antwoordde ze “Waarom niet? Hij is een heel lief beest en vindt die aandacht heerlijk”
Ik heb eens in het Nederlands gegoogled naar “een ezel als huisdier”  en vond veel informatie op deze site.
Daar staat o.a.:
Depressie door eenzaamheid
Een ezel is een sober en sterk dier, dat wel 35 jaar oud kan worden. Dat betekent echter niet dat hij geen verzorging vraagt of geen eisen stelt aan zijn leefomgeving. Een belangrijke eerste voorwaarde is dat een ezel niet alleen gehouden wordt. Het is een zeer sociaal dier en minimaal één maatje is echt een vereiste. Bij voorkeur is dit maatje een andere ezel, maar een pony, geit of schaap wordt meestal ook wel geaccepteerd. Een ezel die alleen gehouden wordt, kan op den duur zwaar depressief worden en daardoor allerlei lichamelijke klachten krijgen.

De honden die ze heeft komen allemaal van de SPCA (= het dierenasiel). De foto’s waren zwaar onderbelicht, maar met behulp van Paint Shop Pro heb ik er dit nog van kunnen maken:

Lief hè?

okt 15 2011

Tuinblog geïmporteerd

De berichten die al in m’n tuinblog stonden heb ik geïmporteerd.
Dit is slechts een dienstmededeling;-)

okt 13 2011

Nieuw Blog

Vandaag ben ik een nieuw blog begonnen,
het adres is anders, dus mocht je mijn vorige bij je favorieten hebben staan,
pas hem dan even aan, alsjeblieft.

De Kowhai bloeit, het is lente!

Nog niet alles is naar m’n zin, dus ik knutsel nog verder;-)