Coromandel Foto’s

 

Weer thuis na een korte vakantie. Het weer zat mee en we hebben super genoten van alles wat we hebben gezien, van onze  heerlijke caravan en van de rust midden in de natuur.

Vandaag en morgen staan in het teken van de jaarinspectie van onze Cessna, voor mij is het vandaag meer een was- en strijkdag, caravan opruimen, etc. Omdat ik vandaag en morgen geen tijd heb om foto’s uit te zoeken en te bewerken, heb ik me tijdens de middagboterham beperkt tot het uitzoeken en vervolgens besloten ze niet te bewerken, maar ze m.b.v. een simpel programmaatje in één klap allemaal op maat te brengen.
Het is maar een greep uit de honderden door ons allebei gemaakte foto’s. Later, als ik meer tijd heb ga ik er een stel opnemen in mijn “photography” sectie, waar ze groter worden getoond (en zijn bewerkt).

Hier dus de (bijna) instant voorstelling! Zoals gebruikelijk: Klik op de eerste linksboven, waarna je op groter formaat verder kunt bladeren.

Muisstil

Het is nu zondagavond en op straat kun je een kanon afschieten, want New Zealanders èn alle toeristen die daarvoor speciaal nú zijn gekomen, zitten aan de buis gekluisterd voor de Rugby World Cup Final die zojuist is begonnen in Auckland. Nieuw Zeeland heeft het sinds lange tijd weer eens tot de eindronde geschopt en speelt tegen Frankrijk.
Wij houden niet van rugby en hebben momenteel ook geen tv ontvangst, maar zijn wel benieuwd hoe het afloopt en natuurlijk hopen we dat onze landgenoten winnen.

Op deze laatste avond hier kijken we terug op een paar heerlijke dagen, waarin we prachtige tochten hebben gemaakt en interessante en leuke bezoeken hebben afgelegd, o.a. een tocht gemaakt met de Driving Creek smalspoortrein, door de bush bush, prachtige tuinen gezien, gezellige markt in Thames en tot slot vandaag in tropische sfeer de vlinder- en orchidee tuin, grenzend aan onze camping bezocht.
Van dit alles komen nog fotoseries en filmpjes, dat worden klussen voor thuis.

In dit bericht laat ik jullie wat proeven van de sfeer op en rond onze camping!

Onze plek had ik al laten zien, kan het idyllischer?



Dit gammele tafeltje en nog gammeler bankje is mijn WiFi plek,
de enige van waaraf ik verbinding kan maken:

Alle faciliteiten zien er primitief en ietwat afgetrapt uit, maar…. brandschoon!!
De eigenaar is een milieufanaat, ziehier wat voorbeelden:

Het uitgebreide recycling station, met op de voorgrond de worm farm

Voor wie het niet snapt:


De gemeenschappelijke keuken, vooral in gebruik bij kampeerders
en gebruikers van mini campervans:


Zwembad, verwarmd d.m.v. zonnepanelen:

Moeder eend heeft inmiddels begrepen dat bedelen niet helpt:

Veel bloemen… een greep uit het festijn:



Morgen koersen we weer huiswaarts.
Ik ben benieuwd of ik dit logje er uit krijg.

Coromandel

Communicatieve handicaps wennen… als we gaan wandelen hebben we al snel mobiele dekking en hopen dan op z’n Holland’s “Geen bericht is goed bericht”. Verstoken van communicatiemiddelen hééft ook wel wat!
Het riviertje achter ons stroomt onverminderd, dus dag en nacht, voort. Als ik ‘s nachts wakker word denk ik dat het regent, maar nee….. ik vind het wel prettig, net zoals ik graag de zee hoor.
Deze mooie ontluikende varenknop (Koru) heb ik eindelijk mooi in beeld!
Zo ook mama eend met haar jongen:
Deze waarschuwing spreekt voor zich!
Naast de receptie op onze camping is een kleine, lieve vijver:
en in onze caravan wachten de ingrediënten voor ons avondeten,
waaronder earth gems… google daar maar eens op!
Het totaalpakket is simpel en lekker:
Als jullie dit lezen zijn wij al weer minstens een dag verder
Dit bericht wordt verstuurd zodra de communicatie-goeroe ons goed gezind is!

Onderweg

We zijn er een paar dagen “tussenuit” , het doel kozen we pas vlak voordat we wegreden. Het werd Thames, aan de voet van het Coromandel schiereiland, een prachtig bergachtig gebied, geklemd tussen de Pacific en de Hauraki Gulf.

Het weer was zeer wisselvallig, we hebben fikse buien gehad onderweg, maar het was zo’n typische “4 seizoenen op 1 dag” situatie, dus we hadden ook veel zon, gelukkig.

Véél koeien onderweg:

Onderweg stoptren we bij een kaasfabriekje, zoals de naam op de gevel al zegt worden hier de Kaimai kazen geproduceerd. Wij vinden ze heerlijk.

Binnen is een gezellig soort lunchcafé en een verkooppunt van Kaimai kazen en allerlei aardige t/m slimme keuken gadgets.

Door ramen heb je zicht op de kaasproductie

Vanzelfsprekend vertrokken we met een Kaimai Camembert
Onderweg passeerden we Paeroa, dat dicht tegen het gebergte aan ligt

Omdat het 2 weken schoolvakantie is konden we parkeren op heilige grond;-)

Even een nieuwe stop voor een lekker broodje

Vlak boven Thames streken we neer op een camping die midden in de natuur ligt.
Volgens de beschrijving met zo ongeveer alle denkbare faciliteiten, maar helaas kan ons schotel antennetje niets ontvangen, wat geen ramp is, we hoeven niet zo nodig tv te kijken. Maar dat de WiFi nauwelijks tot niet werkt en er geen mobiele telefoon dekking is vinden we wat minder!

Onze plek is echter héérlijk, vlak naast een bergriviertje

Ik schrijf dit in de namiddag, vlak naast de receptie, waar ik zowaar dekking heb!
De telefoondekking blijkt niet ver weg, we moeten er een stukje voor lopen, naar de doorgaande kustweg. Maar Skypen (wat we thuis veel doen) zit er hier echt niet in.

Mocht ik hierna de komende dagen niets meer schrijven,
dan zijn we niet verzopen, we hadden dan gewoon geen dekking;-)

Stof tot nadenken 1

 

Stout

Dierenliefde

Bijna dagelijks passeren we, onderweg naar ons wandelparadijsje, een vrouw die langs de meeroever wandelt met een ezel, meestal vergezeld van een paar honden. Ze maakt een wat zonderlinge indruk.
Mijn lief heeft onlangs een praatje met haar gemaakt en haar gevraagd of hij wat foto’s mocht maken.
Dat vond ze leuk en ze poseerde vol enthousiasme.

Ze is een dierenvriend in hart en nieren en op Henny’s vraag hoe ze er bij kwam met een ezel te gaan wandelen antwoordde ze “Waarom niet? Hij is een heel lief beest en vindt die aandacht heerlijk”
Ik heb eens in het Nederlands gegoogled naar “een ezel als huisdier”  en vond veel informatie op deze site.
Daar staat o.a.:
Depressie door eenzaamheid
Een ezel is een sober en sterk dier, dat wel 35 jaar oud kan worden. Dat betekent echter niet dat hij geen verzorging vraagt of geen eisen stelt aan zijn leefomgeving. Een belangrijke eerste voorwaarde is dat een ezel niet alleen gehouden wordt. Het is een zeer sociaal dier en minimaal één maatje is echt een vereiste. Bij voorkeur is dit maatje een andere ezel, maar een pony, geit of schaap wordt meestal ook wel geaccepteerd. Een ezel die alleen gehouden wordt, kan op den duur zwaar depressief worden en daardoor allerlei lichamelijke klachten krijgen.

De honden die ze heeft komen allemaal van de SPCA (= het dierenasiel). De foto’s waren zwaar onderbelicht, maar met behulp van Paint Shop Pro heb ik er dit nog van kunnen maken:

Lief hè?

Tuinblog geïmporteerd

De berichten die al in m’n tuinblog stonden heb ik geïmporteerd.
Dit is slechts een dienstmededeling;-)

Nieuw Blog

Vandaag ben ik een nieuw blog begonnen,
het adres is anders, dus mocht je mijn vorige bij je favorieten hebben staan,
pas hem dan even aan, alsjeblieft.

De Kowhai bloeit, het is lente!

Nog niet alles is naar m’n zin, dus ik knutsel nog verder;-)